![Rose @};-](./images/smilies/53.gif)
Decyzja co do stosowania tej czy każdej innej insuliny jak zawsze należy do opiekuna kota. Nie narzucamy, nie kwestionujemy po prostu informujemy
![Happy :)](./images/smilies/1.gif)
Insulina ProZinc została stworzona dla kotów jednak jak każda insulina niesie za sobą ryzyko hipoglikemii i jak zawsze reakcja na nią to sprawa indywidulana.
ProZinc – insulina specjalnie dla kotów?
Insulina Pro Zinc firmy Boehringer została dopuszczona do użycia tylko dla kotów – już dla psów nie.
W USA już od wielu lat insulina protaminowo – cynkowa (w skrócie PZI) była obecna na rynku. Przy tym chodziło jednak o insulinę wołową, wytwarzaną z trzustek tych zwierząt. Insulina wołowa jest dobrze tolerowana przez koty, ponieważ kolejność aminokwasów jest identyczna z tą, która występuje u kotów, z tylko jednym wyjątkiem. Problemy z pozyskiwaniem surowca doprowadziły jednak do zaniechania produkcji PZI. *)
ProZinc jest rekombinowaną protaminowo-cynkową insuliną ludzką (skrót PZIR), wytworzoną za pomocą inżynierii genetycznej. Należy do tej samej grupy substancji czynnych – PZI – jej zaletą dla kotów jest podobna kolejność (łańcuch?) aminokwasów.
Substancja czynna PZI ma długą historię w medycynie. Już z końcem lat 1920-tych wynaleziono dla potrzeb medycyny ludzkiej pierwszą insulinę protaminowo-cynkową. Do lat sześćdziesiątych miała ona duże znaczenie. W międzyczasie jednak insulina protaminowo-cynkowa została w znacznym stopniu wyparta przez analogi insuliny (np. Lantus i Levemir), ponieważ wykazywała m. in. następujące wady:
- krótszy czas działania
- zdecydowany (wyrazisty?), zależny od dawki, punkt maksymalnego działania (stosunkowo ostro spadająca krzywa, a przez to zwiększone niebezpieczeństwo hipoglikemii)
- konieczność wymieszania przed wykonaniem zastrzyku, a przez to niedokładność dozowania (kiedy wymieszanie byłoby niedokładne), a także
- zależność długości działania od miejsca wstrzyknięcia **)
W Niemczech z tego powodu już od lat w medycynie ludzkiej nie jest dopuszczona do użytku żadna insulina protaminowo-cynkowa. W Europie tylko w Anglii można spotkać jeszcze insulinę z tej grupy substancji czynnych, o nazwie Hypurin, jednak jest ona obecnie znowu produkowana na bazie wołowej.
Ochrona patentowa dla nowo wynalezionych medykamentów trwa z reguły 20 lat. W tym czasie nikt inny nie może wytwarzać medykamentów z tą samą substancją czynną, co ma związek z wysokimi kosztami nowych lekarstw. Z chwilą, kiedy czas obowiązywania tych praw się kończy, każdy inny wytwórca może produkować i rozprowadzać medykamenty z tymi samymi substancjami czynnymi – dokładnie tak, jak to zdarzyło się z ProZinc.
To „nowe dopuszczenie” w medycynie weterynaryjnej w przypadku ProZinc jest dokładnie biorąc „recyklingiem” substancji czynnej, która w ludzkiej medycynie uważana jest za przestarzałą i która w Niemczech od dziesiątków lat nie jest używana, a z całej Europy tylko w Anglii jest używana jeszcze jako jedyna insulina protaminowo-cynkowa dla ludzi.
Fachowe informacje dotyczące ProZinc od strony producenta są bardzo skąpe
(http://www.ema.europa.eu/docs/de_DE/doc ... 147211.pdf).
Dotychczasowe dane pozwalają przypuszczać, że krzywa działania jest w tym przypadku bardziej płaska i dłuższa niż Caninsuliny, ale jednak bardziej stroma i krótsza, niż w przypadku analogów insulin ludzkich - Lantusa i Levemiru.
W przypadku ProZinc chodzi o insulinę typu 40, która dzięki zawartości protamin i cynku ulega krystalizacji pod skórą i dlatego przyswajana jest powoli, co prowadzi do przedłużonego czasu działania.
ProZinc aplikowana jest podskórnie 2x dziennie. Dawka polecana przez producenta (chodzi najprawdopodobniej o dawkę startową – przyp. tłum.) leży w przedziale wielokrotnie wyższym, niż my (autorzy strony http://www.katzendiabetologie.de – przyp. tłum.) moglibyśmy zaproponować. Przyczyna tego stanu rzeczy leżeć może w sposobie żywienia, który mało się nadaje dla kotów cukrzycowych i polega na karmieniu karmami, mającymi duży procent węglowodanów (zboża) w składzie, jak np. „Diabetic” Royal Canin, którego NfE wynosi 16% w suchej masie w przypadku karmy mokrej, a 28,25% w przypadku karmy suchej. Pokarmy, których NfE wynosi mniej niż 10%, nadają się o wiele bardziej i są również polecane przez Dr. Cynthię Ward z Uniwersytetu Georgia w USA (źródło: broszura „Diabetes – Fachkreis” Boehringer, 21 listopad 2014, str. 15, ilustracja 1.22)
W celu dopuszczenia nowego medykamentu każdy producent musi udowodnić jego skuteczność badaniami. W przypadku ProZinc chodzi o badanie terenowe na 176 kotach. Sformułowanie „badanie terenowe” znaczy, że brały w tym badaniu udział różne kliniki i gabinety, z których lekarze mają różne doświadczenia i preferencje.
Zrezygnowano w tym przypadku z najważniejszego i najpewniejszego sposobu pozyskania danych (także w przypadku broszury dla właścicieli zwierząt), czyli z monitoringu domowego - homemonitoringu, prowadzonego przez opiekuna zwierzęcia.
Także kontrola ciał ketonowych przez opiekuna nie była w ogóle częścią badań, czym prawdopodobnie należy tłumaczyć stosunkowo wysoką liczbą przypadków kwasicy ketonowej podczas badania.
Karma dla kotów nie była jednakowa pod względem Nfe (poniżej 10%).
Kontrola zwierząt testowanych odbywała się jedynie w poszczególnych dniach badania, kiedy zwierzęta były zabierane do gabinetów wet., czyli dodatkowo jeszcze pod wpływem stresu.
Na tym tle szczególnie uderzające są bardzo częste hypoglikemie, aż 13% kotów testowanych – to 23 ze 176 kotów – przy których w tekście niemieckim jest wymieniona dosłownie „CO NAJMNIEJ JEDNA HYPOGLIKEMIA”, która została stwierdzona. Należy zwrócić uwagę na to sformułowanie. Wynika z niego, że przy jednym zwierzęciu mogło być stwierdzonych więcej hipoglikemii, jednak nie wpływało to na statystykę (źródło http://www.ema.europa.eu/docs/de_DE/doc ... 147211.pdf) .
Także te częste przypadki hipoglikemii pozwalają postawić pod znakiem zapytania polecaną przez firmę Boehringer dawkę startową.
Działania uboczne, w tym liczby częstych hipoglikemii, są wykazane i opisane na angielskiej stronie http://www.drugs.com/vet/prozinc.html
Oto tłumaczenie angielskiego tekstu (w oryginale – tłumaczenie na niemiecki)
I. Badanie terenowe dotyczące skuteczności działania:
W 45 dniowym badaniu terenowym, poświęconym skuteczności działania insuliny ProZinc 176 kotów otrzymywało tę substancję. U 71 z nich wystąpiły w różnym czasie hypoglikemie (definiowane jako poziom glukozy we krwi niższy niż 50 mg/dl). Kliniczne oznaki hipoglikemii były z reguły łagodne (opisywane jako ociężałość, apatia, słabość, drżenie, brak koordynacji, zmęczenie, szkliste oczy, oszołomienie). W 17 przypadkach konieczna była interwencja lekarza – dopyszczne podanie glukozy, karmy lub karmy uzupełniającej.
W większości przypadków nie wystąpiły objawy kliniczne, więc nie były one obiektem żadnej terapii.
Jeden z kotów doznał ciężkiej hipoglikemii z utratą świadomości, ułożeniem bocznym, wychłodzeniem i napadami drgawek. Wszystkie przypadki hipoglikemii cofnęły się po odpowiedniej terapii i zredukowaniu dawki, o ile było to konieczne.
U trzech kotów wystąpiły reakcje w miejscu podania zastrzyku, które opisywane były albo jako małe i punktowe, albo jako zaczerwienione lezje (wg Wikipedii z łac.lesio – uszkodzenie – patologiczne lub sztuczne (…) uszkodzenie narządu lub tkanki. Lezją może być nazwana zmiana nadżerkowa, owrzodzenie, czy zanikowe zmiany zapalne), rany na szyi albo dające się wyczuć podskórne zgrubienia. Wszystkie reakcje w miejscu injekcji zanikały bez konieczności terapii lub odstawienia insuliny.
U 4 kotów rozwinęła się w czasie badania neuropatia cukrzycowa, która wyrażała się poprzez chód na całej stopie. Trzy koty zaczynały badanie już przy takim rodzaju chodu, u jednej zaniknął on od 45 dnia.
U 4 kotów zdiagnozowano podczas badania kwasicę ketonową. Dwa z nich zostały poddane eutanazji ze względu na złą reakcję na terapię.
Eutanazji zostało poddanych również pięć następnych kotów, jeden z nich wskutek hipoglikemii.
4 koty otrzymywały ProZinc krócej niż tydzień i zostały również poddane eutanazji wskutek pogorszenia się stanu chorób współistniejących.
Następujące dodatkowe obserwacje kliniczne lub diagnozy podczas tego badania terenowego to: wymioty, letarg, biegunka, twardy stolec, wypadanie sierści, wydzielina z oczu, nienormalna wokalizacja, czarny stolec, przyspieszony oddech.
II. Rozszerzone badanie terenowe dotyczące stosowania
Koty, które ukończyły poprzednie badanie, zostały zaangażowane do następnego badania, które miało na celu pozyskanie danych do dłuższego stosowania insuliny. Podczas tego badania 145 kotów otrzymywało insulinę ProZinc przez następne 136 dni.
Działania uboczne były podobne do tych, które zostały stwierdzone podczas badania poprzedniego i zostały wymienione w kolejności zmniejszania się częstości objawów: wymioty, hypoglikemia, anoreksja/brak apetytu, biegunka, letarg, zapalenie pęcherza/krwiomocz, osłabienie.
20 kotów miało symptomy hipoglikemii – były słabe, ociężałe, niepewne, poruszały się chwiejnie, miały napady drgawek, drżenie, oszołomienie. Większości została podana glukoza lub karma przez lekarza lub opiekuna, inne otrzymały glukozę dożylnie. Jeden z kotów przeszedł ciężką hypoglikemię z napadami drgawek i ślepotą. Kot ten w pełni wrócił do formy po terapii wspomagającej i ukończył badanie. Wszystkie przypadki hipoglikemii wróciły do normy po odpowiedniej terapii i redukcji dawki, kiedy okazało się to konieczne.
14 kotów zmarło lub zostało poddanych eutanazji podczas tego przedłużonego badania.
W dwóch przypadkach dalsze użycie insuliny pomimo braku apetytu i objawów hipoglikemii doprowadziło do śmierci zwierząt.
W jednym przypadku właściciel zdecydował się na przerwanie terapii po domniemanej hipoglikemii.
Reszta została poddana eutanazji na skutek pogorszenia się stanu chorób towarzyszących lub samej cukrzycy
Podczas tego badania nie uwzględniono warunków efektywnego „managementu” insuliną (Homemonitoring, NfE karmy poniżej 10%, pomiar ketonów). W zasadzie zostało tylko stwierdzone, że ProZinc jest w stanie obniżyć poziom glukozy we krwi kota cukrzycowego. ProZinc znajduje się więc w „dobrym towarzystwie” właściwie wszystkich aktualnie osiągalnych na rynku produktów insulinowych
Poza tym przy użyciu Lantusa (substancja czynna glargina) remisja jest bardziej prawdopodobna niż przy użyciu PZI lub insuliny Lente (***). Co prawda dawki startowe w tym badaniu zostały wybrane - według naszego doświadczenia - zbyt wysokie, jednak odsetek remisji, jak należało oczekiwać po profilu działania, był przy użyciu analogu insuliny najwyższy.
Wadą jest także duże opakowanie, 10 ml, w cenie 55 Euro (400 jednostek na fiolkę). W mniejszych ProZinc jest niestety nieosiągalny. Termin zużycia po otwarciu wynosi 60 dni. Kot cukrzycowy musiałby więc zużywać ok. 7 jednostek dziennie, co przy sensownym żywieniu karmą bez dodatku skrobi i z NfE poniżej 10% w większości wypadków jednak nie występuje. Lantus lub Levemir oferowany jest opiekunom w postaci 5 ampułek do penów o zawartości 3 ml każda. I nawet tych 3 ml wielu opiekunów nie może zużyć. Nawet Caninsulina jest oferowana w postaci fiolek z możliwością wkłucia z zawartością 2,5 ml (100 jednostek).
ProZinc wg naszego doświadczenia bardziej nadaje się dla kotów niż Caninsulina, nie może jednak konkurować z analogami insuliny z medycyny ludzkiej – Lantusem i Levemirem.
*): (Norsworthy, Gary; Lynn, Randy; Cole, Cynthia (2009): Preliminary study of protamine zinc recombinant insulin for the treatment of diabetes mellitus in cats. In: Vet Ther 10 (1-2), S. 24–28 und Nelson, R. W.; Henley, K.; Cole, C. (2009): Field safety and efficacy of protamine zinc recombinant human insulin for treatment of diabetes mellitus in cats. In: J. Vet. Intern. Med. 23 (4), S. 787–793. DOI: 10.1111/j.1939-1676.2009.0342.x.)
**): (Mehnert, H.; Standl, E.; Usadel, K.-H; Häring, H.-U (Hrsg.) (2003): Diabetologie in Klinik und Praxis. 5. Aufl. Stuttgart: Thieme.)
***): (Marshall, R. D.; Rand, J. S.; Morton, J. M. (2009): Treatment of newly diagnosed diabetic cats with glargine insulin improves glycaemic control and results in higher probability of remission than protamine zinc and lente insulins. In: J Feline Med Surg 11 (8), S. 683–691. DOI: 10.1016/j.jfms.2009.05.016.)
.